پدر شعر فارسی در شبه قاره
نخستین شاعرپارسی در شبه قاره
«ابوالفرج رونی نخستین شاعر فارسی گوی پاکستان به شمار می آید.وی شاعر معروف اوایل قرن پنجم هجری است که در رونه نزدیک لاهور چشم به جهان گشود. رونی شاعر دربار غزنویان بود و مخصوصا به دربار سلطان ابراهیم بن مسعود بن ابراهیم پیوسته بود . از قصیده ای که در مدح سلطان مسعود بن ابراهیم و پسرش شیرزاد عضدالدوله سروده معلوم می گردد که وی تا سال 451ه – زنده بود . وفات سلطان مسعودبن ابراهیم در سال 508ه-اتفاق افتاد ،لذا به قول تذکره نویسان سال وفات رونی بین 91-490 ه-ق می باشد.
ابولفرج رونی بیشتر قصیده سروده است ، اما در دیوانش غزل و رباعی هم وجود دارد .رونی پدر شعر فارسی در این سرزمین می باشد . وی اولین و بهترین رباعی گوی شبه قاره به شمار می رود.»
گنجینه ی ادب پاک ،محمدسرفراز ظفر ص 1
نمونه ی شعری از ابوالفرج رونی :
چون است که عشق از تن خیزد / زو بردل و تن هزار شیون خیزد
آری بخورد زنگ همی آهن را / هرچند که زنگ هم از آهن خیزد
|
ای عشق به خویشتن بلا خواسته ام / آن گاه به آرزو ترا خواسته ام تقصی مکن کت به دعا خواسته ام /تا خود به دعا بلا چرا خواسته ام |
بگردون نور اختر می فرستم / به دریا در و عنبر می فرستم
بفردوس برین سرو , صنوبر / بر طوبی به نوبر می فرستم
به بزم حور کانجا روح ساقی است /به تحفه شاخ عبهر می فرستم
به خوزستان ز نادانی و شوخی / متاع قند و و شکر می فرستم ............
گنجینه ی ادب پاک ،محمدسرفراز ظفر صص 5-7
منبع :سرفراز ، محمد ، گنجینه ی ادب پاک (گزیده اشعار پنجاه شاعر فارسی گوی پاکستان) به مناسبت پنجاهمین سال زرین پاکستان ، آذر ماه 1379 ،اسلام آباد.
به شعرحافظ شیرازمی رقصندو می نازند